Hidde
Nijland
Stichting

Hidde Nijland

Hidde NijlandHendrik Arend Hidde Nijland werd in 1885 te Dordrecht geboren. Hidde Nijland richtte in 1916 de N.V. Coq op en legde zich toe op de ontwikkeling van hoogspanningsinstallaties en de productie van vermogenschakelaars. Hij was een geboren constructeur met een ongebreidelde pioniersgeest, die originele oplossingen voor moeilijke problemen wist te bedenken.

In 1962, het jaar van zijn overlijden, is op initiatief van zijn echtgenote mevr. E. Hidde Nijland-van der Meer de Walcheren, de Dr. Ir. H.A. Hidde Nijland Stichting opgericht met als doel: “De bevordering van al datgene wat naar het oordeel van het Bestuur kan bijdragen tot de ontwikkeling van de sterkstroom aan de Technische Hogeschool Delft, zulks in de ruimste zin”.

Zijn vriendschap een weldaad, ontving de heer Hidde Nijland ook de gewone man op zijn kamer en luisterde naar diens problemen en gaf hij raad en hulp op reële wijze.

In 1947 zou hij zich ook in breder verband, door de oprichting van pensioenfonds Coq, sterk maken voor goede sociale voorzieningen voor zijn getrouwen. In 1950 deed de directeur een extra donatie aan het fonds, zodat ook over de Coq-jaren van voor 1947 pensioenaanspraken konden worden gemaakt. Ondanks de grotere fabriek bleef hij dezelfde, rechtvaardige persoon, die zijn beloften en afspraken altijd nakwam. Dat leidde tot vruchtbare gesprekken met de Fabriekskern en de Ondernemingsraad. In contacten met deze overlegorganen vielen soms harde woorden, maar er was nooit rancune.

Veel waarde hechtte hij aan een serieuze gedachtewisseling maar ongefundeerde conclusies of foute tegenargumenten werden genadeloos afgestraft. Dan kon hij opeens fel uitvallen, om dit weer even snel te vergeten. Hij had geheel eigen ideeën en een groot plichtsgevoel, met echter als schaduwzijde, dat het hem moeilijk viel taken te delegeren of zijn mening te herzien. Hij leek een halsstarrig man, maar een die toch respect afdwong. Zijn eis, dat de ander zich net zo inspande voor bet bedrijf als hijzelf, was wellicht onredelijk, maar legitiem in de ogen van iemand die zelf hierin voorging. Net zo moeilijk en hard zijn voor jezelf als voor anderen, dan moet je ook afstand doen van alledaagse prettige dingen. Hij leefde sober maar goed, woonde buiten, maakte graag verre autoreizen en bewonderde de natuur. Zo zag hij de bliksem als een grote perfecte vermogenschakelaar, die, als het elektrische wonder der schepping Gods, door mensen nooit was na te maken. Wel was hem beschoren om tot de dood toe te mogen werken, in het harnas te sterven, zoals hij graag wilde. Toen z’n dagen geteld waren, zette hij zich in voor zijn mentale nalatenschap van wijsheid, inzichten en ervaring, met als zijn concrete erfgoed een firma in schakelmateriaal.